ตรัง,อันดามัน,ชายฝั่งอันดามัน,เที่ยวตรัง

Andaman relax time

Ads

Andadugong. ขับเคลื่อนโดย Blogger.

โพสต์แนะนำ

ลักษณะเปลือกโลกใต้ท้องทะเล

  ใต้พื้นทะเลอันดามันนั้นเป็นรอยต่อเขตแดนของแผ่นเปลือกโลกขนาดใหญ่สองแผ่นนั่นคือ แผ่นพม่าและจาซันดาซึ่งเชื่อกันว่าแผ่นเปลือกโลกสองแผ่นนี้แต่...

จำนวนการดูหน้าเว็บรวม

Blog Archive

ดูรีวิวจังหวัดตรัง

28 ก.พ. 2557

คืนป่าให้สังคมไทย

ภาพ: Andadugong
ปัจจุบันพื้นที่ป่าไม้ของไทยเหลืออยู่เพียงประมาณ 108 ล้านไร่ คิดเป็นร้อยละ 33.8 ของพื้นที่ประเทศไทย ในจำนวนนี้เป็นพื้นที่ป่าสงวนแห่งชาติที่อยู่ในความรับผิดชอบของกรมป่าไม้ 34 ล้านไร่ซึ่งถือว่าน้อยมากจนเข้าขั้นวิกฤติ สาเหตุหลักๆเกิดจากปัญหาการบุกรุกทำลายป่า จนทำให้สภาพป่าเสื่อมโทรมลงและระบบนิเวศป่าขาดความสมดุลมากยิ่งขึ้น ปัญหาเหล่านี้จะส่งผลโดยตรงต่อชุมชนหมู่บ้านที่จำเป็นต้องใช้น้ำในการอุปโภค บริโภคในท้องถิ่น เพราะป่าคือต้นน้ำ หากต้นน้ำถูกทำลาย ปัญหาก็จะยิ่งรุนแรงมากขึ้นโดยเฉพาะในช่วงฤดูแล้ง ตั้งแต่ เดือนกุมภาพันธ์จนถึงเดือนเมษายนของทุกปีซึ่งถือว่าประชาชนในท้องถิ่นจำเป็นต้องใช้น้ำในการทำการเกษตรและใช้ในครัวเรือนมากขึ้น  

หากแม่น้ำ ลำคลองและลำธารเหือดแห้งลงก็ย่อมเป็นปัญหาหนักอย่างแน่นอน  จากการสังเกตของผู้เขียนจะพบว่าป่าต้นน้ำถูกบุกรุกทำลายเพื่อทำเป็นสวนยางพารา และเป็นที่อยู่อาศัย แต่โดยมากก็จะเกิดจากประชาชนที่มีสวนยางอยู่แล้วและบรรดานายทุนท้องถิ่น นักการเมืองท้องถิ่นบางรายเข้าไปบุกรุกเพื่อขยายขอบเขตการถือครองกว้างยิ่งขึ้น การอนุรักษ์ทรัพยากรป่าไม้และต้นน้ำจึงยังคงเป็นกิจกรรมที่สำคัญในการสร้างความร่วมมือกันของชุมชนเพื่อปลุกจิตสำนึกและแก้ไขปัญหาเรื่องป่าต้นน้ำให้มากขึ้น

ผู้เขียนเคยเดินทางไปศึกษาพื้นที่ป่าไม้ในจังหวัดทางภาคใต้ของเรา เช่น จังหวัดตรัง จังหวัดกระบี่  และจังหวัดพังงา จึงพบว่าการอนุรักษ์ป่าต้นน้ำที่เป็นจุดสนใจด้านการท่องเที่ยวและการใช้ประโยชน์จากป่าและลำธารได้แก่ที่ตำบลสองแพรกอำเภอเมืองจังหวัดพังงาซึ่งเป็นการอยู่ร่วมกันระหว่างป่าไม้ ชุมชนที่อาศัยและธุรกิจด้านการท่องเที่ยว ล่องแก่ง ขี่ช้าง เอทีวี เป็นต้น นี่คือตัวอย่างผลประโยชน์จากการอนุรักษ์ผืนป่าเอาไว้ โดยเฉพาะอย่างยิ่งที่ตำบลสองแพรก จ.พังงา ซึ่งเป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่ร่มรื่น สนุกสนานและเป็นมิตรกับสิ่งแวดล้อม ผู้เขียนเองก็เป็นพลเมืองคนหนึ่งที่ใช้ทรัพยากรน้ำในชุมชนแต่น่าเสียดายที่วันนี้ป่าต้นน้ำในชุมชนของผู้เขียนน้อยลงและลำคลองก็แห้งลงรวมทั้งคุณภาพของน้ำที่จะเอามาใช้งานก็ลำบากยิ่งขึ้น

ดังนั้นการเพิ่มพื้นที่และปริมาณป่าไม้ให้มากขึ้นนั้นจึงเป็นหน้าที่ของทุกคน ทุกองค์กรไม่ว่าจะอาศัยอยู่ในเมืองหรือชนบท การส่งเสริมกิจกรรมอนุรักษ์ป่าไม้จึงควรเป็นเป้าหมายหนึ่งของการปฏิรูปสังคมและทรัพยากร เพื่อความมั่นคงของสังคมโดยรวม